మహాభారతంలో గాంధారి కళ్లకు గంతలు ఎందుకు కట్టుకుంది? నేటి సమాజానికి ఆమె జీవితం ఇచ్చే సందేశం ఇదే!

naveen
By -
మహాభారతంలో కళ్లకు గంతలు కట్టుకుంటున్న గాంధారి


ప్రపంచాన్ని శాసించగల ఒక మహా సామ్రాజ్యానికి ఆమె మహారాణి. అడిగినవన్నీ క్షణాల్లో ఆమె పాదాల చెంతకు చేర్చగల వంద మంది కుమారులు. అయినా ఆమె జీవితమంతా కటిక చీకటిలోనే గడిపింది. పెళ్లైన మొదటి రోజు కళ్లకు కట్టుకున్న గంతలు, మరణించే వరకు విప్పలేదు. ఎందుకు? ఇదొక గుడ్డి పతిభక్తి మాత్రమేనా? లేక తనను అన్యాయంగా ఒక అంధుడికి ఇచ్చి పెళ్లి చేసిన కురు సామ్రాజ్యంపై ఆమె చేసిన నిశ్శబ్ద పోరాటమా? మహాభారతం అనగానే మనకు కృష్ణుడు, అర్జునుడు, కర్ణుడు మాత్రమే గుర్తుకు వస్తారు. కానీ ఆ పురుష సామ్రాజ్యంలో తనకంటూ ఒక బలమైన వ్యక్తిత్వాన్ని నిలబెట్టుకున్న మహాసాధ్వి గాంధారి.


ఈ రోజుల్లో మన సొంత మనుషులు, మన పిల్లలు ఎంత పెద్ద తప్పు చేసినా కళ్లెదుటే కనిపిస్తున్నా చూడనట్లు వదిలేసే సమాజంలో మనం బతుకుతున్నాం. బంధుప్రీతితో, స్వార్థంతో కళ్లున్న అంధులుగా మారుతున్నాం. కానీ కళ్లకు గంతలు కట్టుకుని కూడా, తన సొంత కొడుకు చేస్తున్న అధర్మాన్ని నిలదీసిన గాంధారి వ్యక్తిత్వం ఈనాటి ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక కనువిప్పు.


 కళ్లకు గంతలు వెనుక అసలు రహస్యం


గాంధార దేశపు రాజకుమారి అయిన గాంధారి, ఎంతో అందగత్తె. కానీ భీష్ముడి బలవంతం మీద, కురువంశ ప్రతిష్ట ముందు తలవంచి ధృతరాష్ట్రుడిని వివాహం చేసుకోవాల్సి వచ్చింది. తన భర్త పుట్టు అంధుడు అని తెలిసిన క్షణంలో ఆమె తీసుకున్న నిర్ణయం అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.


తన భర్త చూడలేని ఈ ప్రపంచాన్ని తాను కూడా చూడకూడదని నిర్ణయించుకుంది. వెంటనే పట్టు వస్త్రాన్ని తీసుకుని కళ్లకు గంతలు కట్టుకుంది. చరిత్రలో చాలామంది దీన్ని ఆమె గొప్ప పతిభక్తిగా మాత్రమే కీర్తించారు. కానీ ఆధునిక దృక్పథంతో ఆలోచిస్తే ఇందులో ఇంకో కోణం కనిపిస్తుంది.


తన ఇష్టానికి విరుద్ధంగా ఒక అంధుడికి ఇచ్చి పెళ్లి చేసిన హస్తినాపుర పెద్దల అహంకారంపై ఆమె చేసిన ఒక సైలెంట్ ప్రొటెస్ట్ ఇది. తన జీవితంలో వెలుగును దూరం చేసిన సామ్రాజ్యం యొక్క వైభవాన్ని తాను కళ్లారా చూడకూడదనే ఒక ఆత్మాభిమానపు నిర్ణయం అని కూడా విశ్లేషకులు చెబుతారు. కారణం ఏదైనా, ఆ క్షణం నుంచి ఆమె జీవితం ఒక మహా తపస్సులా మారిపోయింది.


 కన్నకొడుకు కంటే ధర్మమే గొప్పది


ధృతరాష్ట్రుడు శారీరకంగా అంధుడు మాత్రమే కాదు, పుత్రవాత్సల్యంతో మానసికంగానూ అంధుడిగా మారిపోయాడు. కొడుకు దుర్యోధనుడు ఏం అడిగినా కాదనలేక, పాండవులకు తీరని ద్రోహం చేశాడు. కానీ గాంధారి అలా కాదు. ఆమెకు కళ్లు లేకపోయినా ధర్మం పట్ల స్పష్టమైన చూపు ఉంది.


కురుక్షేత్ర సంగ్రామం మొదలయ్యే ముందు, దుర్యోధనుడు తన తల్లి ఆశీర్వాదం కోసం వస్తాడు. తల్లి మనసు కరిగి తన విజయానికి దీవిస్తుందని ఆశపడతాడు. కానీ గాంధారి ఏమాత్రం చలించలేదు. నాన్నకు ఉన్నట్లు తనకూ పిచ్చి ప్రేమ ఉంటుందని దుర్యోధనుడు భ్రమపడ్డాడు.


కానీ ఆ క్షణంలో గాంధారి చెప్పిన మాట మహాభారతానికే తలమానికం. "యతో ధర్మస్తతో జయః" అని మాత్రమే అంది. అంటే ఎక్కడ ధర్మం ఉంటుందో, అక్కడే విజయం వరిస్తుంది అని అర్థం. తప్పు చేస్తున్న తన కొడుకు ఎప్పటికైనా నాశనం అవుతాడని తెలిసీ, అధర్మ పక్షాన నిలబడడానికి ఆమె మనసు అంగీకరించలేదు.


 సాక్షాత్తూ భగవంతుడినే శపించిన ధైర్యం


పద్దెనిమిది రోజుల కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసింది. గాంధారి కన్న వంద మంది కొడుకులు మట్టికరిచారు. రక్తం ఏరులై పారుతున్న కురుక్షేత్ర రణరంగానికి వస్తుంది గాంధారి. ముక్కలైపోయిన తన కొడుకుల దేహాలను స్పృశిస్తూ ఆ తల్లి పడిన వేదన వర్ణనాతీతం.


ఆ సమయంలో అక్కడికి వచ్చిన శ్రీకృష్ణుడిని చూసి ఆమెలోని దుఃఖం అగ్నిపర్వతంలా బద్దలవుతుంది. ఈ యుద్ధాన్ని ఆపగలిగే శక్తి ఉండి కూడా కృష్ణుడు ఆపలేదని ఆమె నమ్మింది. ధర్మ సంస్థాపన పేరుతో తన వంశాన్ని నాశనం చేశాడని ఆగ్రహంతో రగిలిపోయింది.


"కృష్ణా! ముప్పై ఆరేళ్ల తర్వాత నీ యాదవ వంశం కూడా ఇలాగే అంతర్గత కలహాలతో ఒకరినొకరు చంపుకుని నాశనం అవుతుంది. నువ్వు కూడా ఒక అనాథలా దిక్కులేని చావు చస్తావు" అని ఘోరమైన శాపం ఇస్తుంది. సాక్షాత్తూ భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కూడా ఆ మహా పతివ్రత ఇచ్చిన శాపాన్ని శిరసావహించి స్వీకరించాడంటే, గాంధారి ఆత్మబలం ఎంతటిదో మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.


 నేటి సమాజం గాంధారి నుంచి నేర్చుకోవాల్సింది ఇదే!


ఈ రోజుల్లో మన పిల్లలు డ్రగ్స్ కు బానిసలైనా, ర్యాష్ డ్రైవింగ్ తో వేరేవాళ్ల ప్రాణాలు తీసినా, అవినీతికి పాల్పడినా తల్లిదండ్రులు వారిని వెనుకేసుకు వస్తున్నారు. నా బిడ్డ అలాంటోడు కాదు అని కళ్లు మూసుకుంటున్నారు. సమాజంలో జరిగే ప్రతి అనర్థానికి ఈ గుడ్డి ప్రేమే కారణం.


మనం శారీరకంగా కళ్లున్న వారమే కావచ్చు. కానీ మన స్వార్థం, మన బంధువులు, మన కులం, మన మతం అనే కళ్లద్దాలు పెట్టుకుని గుడ్డివాళ్లుగా ప్రవర్తిస్తున్నాం. వాస్తవాన్ని చూడడానికి భయపడుతున్నాం.


కానీ గాంధారి మనకు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పుతోంది. కళ్లకు గంతలు ఉన్నా కూడా న్యాయాన్ని, ధర్మాన్ని నిలబెట్టవచ్చు అని నిరూపించింది. కళ్లున్న వారందరికీ చూపు ఉన్నట్లు కాదు, కళ్లు లేని వారందరూ గుడ్డివారూ కాదు. జ్ఞాననేత్రం అనేది మనిషి అంతరాత్మకు సంబంధించింది.


 ముగింపు: మనం తీసుకోవాల్సిన ఒకే ఒక నిర్ణయం


కళ్లు మూసుకుంటే చీకటి వస్తుందే తప్ప ప్రమాదం ఆగిపోదు. గాంధారి జీవితం మనకు స్పష్టంగా చెబుతున్నది ఇదే. ఒక కుటుంబమైనా, సంస్థ అయినా, వ్యవస్థ అయినా అందులో ఉన్న వ్యక్తులు తప్పు చేస్తున్నప్పుడు నిలదీయకపోతే, చివరికి ఆ మౌనమే అందరినీ దహించివేస్తుంది.


నేటి తరం తల్లిదండ్రులకు, నాయకులకు ఇదే నా సూచన. మీ పిల్లలు లేదా మీ అనుచరులు తప్పు దారిలో వెళ్తున్నప్పుడు 'నా వాళ్లే కదా' అని చూసీచూడనట్లు వదిలేయకండి. వారికి మీరు చేసే అతి పెద్ద ద్రోహం అదే. అవసరమైతే కఠినంగా నిలబడండి, ధర్మం వైపు మాట్లాడండి. లేదంటే రేపు సమాజంలో ధృతరాష్ట్రుడికి పట్టిన గతే మీకు, మీ వంశానికి కూడా పడుతుంది. స్వార్థంతో కళ్లు మూసుకునే బదులు, ధర్మాన్ని చూడగలిగే నిజమైన దృష్టిని పెంచుకోండి. ఇదే గాంధారి మనకు అందించిన ఎప్పటికీ చెరిగిపోని సందేశం.


Tags: