కాల చక్రం గిర్రున తిరుగుతోంది, ప్రతి యుగానికీ మనిషి ఆలోచనా విధానం, ఆత్మశక్తి మారిపోతుంటాయి అని మన పురాణాలు చెబుతాయి. అయితే, నిరంతరం డిజిటల్ మాయలో, ఉరుకులు పరుగుల జీవితంలో పడిపోయిన నేటి ఆధునిక మానవుడికి ఈ నాలుగు యుగాల రహస్యాలతో పనేంటి? మనం ఇప్పుడు తీవ్రమైన ఒత్తిడి, ఆందోళనలతో బతుకుతున్నాం. సత్య, త్రేతా, ద్వాపర, కలి యుగాలు అనేవి కేవలం క్యాలెండర్ లోని తేదీలు లేదా కాలగమనానికి గుర్తులు మాత్రమే కాదు, మన మనస్సు ఎలా మారుతూ వస్తోందో చెప్పే అద్భుతమైన మానసిక చిత్రపటాలు. వీటిని లోతుగా అర్థం చేసుకుంటే, ప్రస్తుతం మనం ఎదుర్కొంటున్న మానసిక సంఘర్షణలకు అసలైన కారణం ఇట్టే తెలిసిపోతుంది.
సత్యయుగం: స్వచ్ఛమైన ఆత్మజ్ఞానపు కాలం
సత్య యుగం అనగానే మనకు ధర్మం నాలుగు పాదాల మీద నడిచే కాలం గుర్తొస్తుంది. అప్పట్లో మనుషులకు ఆత్మజ్ఞానం అనేది పుట్టుకతోనే సహజంగా ఉండేది. ధ్యానం కోసమో, దేవుడి కోసమో వాళ్లు ప్రత్యేకంగా అడవులకు వెళ్లి వెతకాల్సిన అవసరం ఉండేది కాదు.
వారి ప్రతి శ్వాసలోనూ, ఆలోచనలోనూ స్వచ్ఛత, సత్యం నిండి ఉండేవి. మనుషుల మధ్య ఎలాంటి భేదభావాలు, స్వార్థం లేని ఒక అత్యున్నతమైన సామాజిక, ఆధ్యాత్మిక స్థితి అది. మనస్సు అద్దంలాగా స్వచ్ఛంగా ఉండటం వల్ల ప్రకృతితో వారు మమేకమై జీవించేవారు.
త్రేతాయుగం: మొదలైన అంతర్గత సంఘర్షణ
కాలం మారేకొద్దీ మనిషి మనస్సులో క్రమంగా స్వార్థం, అహంకారం మొలకెత్తడం మొదలైంది. అదే త్రేతా యుగం. ఈ కాలంలో ధర్మం ఒక పాదాన్ని కోల్పోయి, మూడు పాదాల మీదే నడిచింది. అంటే మనుషుల్లో నైతికత కాస్త క్షీణించింది.
రామాయణ కాలంగా పిలిచే ఈ యుగంలో మనస్సును అదుపులో ఉంచుకోవడానికి యజ్ఞాలు, యాగాలు వంటి కఠినమైన ఆచారాలు అనివార్యంగా మారాయి. సహజంగా ఉండే ఆధ్యాత్మికత పోయి, ప్రయత్నిస్తే గాని భగవంతుడిని చేరుకోలేని పరిస్థితి ఈ కాలంలోనే మొదలైంది.
ద్వాపరయుగం: ద్వంద్వాల మధ్య నలిగిన మనిషి
ఆ తరువాత వచ్చిన ద్వాపర యుగంలో మనిషి జీవితం మరింత సంక్లిష్టంగా మారింది. ధర్మం రెండు పాదాలకు పడిపోయింది. మహాభారత కాలంలో మనం చూసినట్లుగా, మంచికి చెడుకు మధ్య నిరంతర సంఘర్షణ, గందరగోళం ఈ యుగపు ప్రధాన లక్షణాలు.
ఈ కాలంలోనే భగవంతుడిపై దృష్టి నిలపడానికి ఆలయాలు, విగ్రహారాధన అవసరమయ్యాయి. మనిషి తన లోపల దేవుడిని చూసుకోవడం మానేసి, బయట ప్రపంచంలో వెతకడం ఈ యుగంలోనే తీవ్రరూపం దాల్చింది. సంబంధాలలో మోసాలు, రాజ్యకాంక్షలు మానవత్వాన్ని మరుగున పడేశాయి.
కలియుగం: చీకటిలో దాగిన అతిపెద్ద అవకాశం
ఇక మనం ఇప్పుడున్న కలియుగం పూర్తిగా భౌతికవాదానికి, స్వార్థానికి పెద్దపీట వేసే కాలం. ఇక్కడ ధర్మం కేవలం ఒంటి కాలిపై కుంటుతూ నడుస్తోంది. మనిషి ఆత్మజ్ఞానాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయి, తాత్కాలిక సుఖాల వెంట పరుగులు తీస్తూ తనను తాను నాశనం చేసుకుంటున్నాడు.
కానీ కలియుగంలో ఒక అద్భుతమైన ఆధ్యాత్మిక రహస్యం దాగి ఉంది. మిగతా యుగాల్లో వేల సంవత్సరాల తపస్సుతో దక్కే పుణ్యం, ఈ యుగంలో కేవలం భగవంతుడి నామాన్ని స్వచ్ఛమైన మనస్సుతో స్మరించడం వల్లే లభిస్తుందని శాస్త్రాలు ఘోషిస్తున్నాయి. ఇంతటి చీకటి కాలంలో చిన్న దీపం వెలిగించినా అది ఎంతో గొప్పగా ప్రకాశిస్తుంది. అలాగే కలియుగంలో చేసే చిన్న ఆధ్యాత్మిక సాధన కూడా అపారమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.
మనలోనే నాలుగు యుగాలు
ఈ యుగాల సైకిల్ కేవలం ఈ అనంత విశ్వానికి మాత్రమే కాదు, మన దైనందిన జీవితానికీ, మన మనస్సుకూ కచ్చితంగా వర్తిస్తుంది. ఇది మనం గుర్తించాల్సిన అసలైన వాస్తవం.
మనం ఎవరి మీదైనా ఎలాంటి స్వార్థం లేకుండా ప్రేమను కురిపించినప్పుడు మనలో సత్యయుగం నడుస్తున్నట్లు లెక్క. కాస్త కోపం, అహంకారం ఉన్నప్పుడు త్రేతాయుగం, ఏది మంచో ఏది చెడో తెలియని గందరగోళంలో ఉన్నప్పుడు ద్వాపరయుగం నడుస్తున్నట్లు అర్థం చేసుకోవాలి. ఇక పూర్తిగా స్వార్థంలో కూరుకుపోయి ఎదుటివారిని మోసం చేయాలనుకున్నప్పుడు మన మనస్సు కలియుగంలో ఉన్నట్లు భావించాలి.
ఈ రహస్యాన్ని గ్రహించి, మన ప్రతి ఆలోచనను ఎప్పటికప్పుడు గమనించుకోగలిగితే చాలు. భయంకరమైన ఈ కలియుగంలోనే, మన ఇంటి మధ్యలోనే మనం సత్యయుగాన్ని జీవించవచ్చు. మారుతున్న కాలం గురించి భయపడటం మానేసి, మన లోపలి యుగాన్ని మార్చుకోవడంపై దృష్టి పెడితే జీవితం అద్భుతంగా మారుతుంది.
