నేడు మనం ఎవరికైనా ఏదైనా మాట ఇస్తే, దాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి ఎన్ని సాకులు వెతుకుతామో మనకు బాగా తెలుసు. కష్టాలు రాగానే వెంటనే రాజీ పడిపోతాం, వెనకడుగు వేస్తాం. కానీ, 'ప్రాణం పోయినా ఇచ్చిన మాట తప్పకూడదు' అనే ఒకే ఒక్క బలమైన సిద్ధాంతం కోసం వందల ఏళ్లు బతికిన ఒక అద్భుతమైన జాతి మన దేశ చరిత్రలో ఉంది. బహుశా మనం నేడు వెండితెరపై చూసే హీరోయిజం అంతా వారి రక్తంలోనే పుట్టిందేమో. వారే 'రాజపుత్రులు' (Rajputs). ఆధునిక కాలంలో మనం ఆస్తుల కోసం, చిన్న చిన్న పట్టింపుల కోసం ఏళ్ల తరబడి కోర్టుల చుట్టూ తిరుగుతున్నాం. కానీ, క్రీస్తుశకం ఏడవ శతాబ్దం నుంచి పన్నెండవ శతాబ్దం వరకు యావత్ ఉత్తర భారతదేశాన్ని శాసించిన ఈ రాజపుత్ర వంశాలు, కేవలం తమ 'పరువు' (Honour) కోసం ప్రాణాలను సైతం తృణప్రాయంగా వదిలేశారు. అసలు ఈ స్మార్ట్ఫోన్, ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ యుగంలో ఒక సామాన్యుడు రాజపుత్రుల చరిత్ర గురించి, వారి పోరాటాల గురించి ఎందుకు తెలుసుకోవాలి?
ఎందుకంటే, ఓటమి ఖాయం అని తెలిసినప్పుడు కూడా సమస్యను ఎలా ఎదురించాలో, అలాగే ఐకమత్యం లోపిస్తే ఎంతటి మహావీరులైనా సొంత ఇంటిలోనే ఎలా కుప్పకూలుతారో వారి చరిత్ర మనకు కళ్లకు కట్టినట్లు చూపిస్తుంది. ఆధునిక కాలపు పాలిటిక్స్ కు, కార్పొరేట్ వార్స్ కు కావలసిన ఎన్నో గుణపాఠాలు రాజపుత్రుల నెత్తుటి చరిత్రలో దాగి ఉన్నాయి.
అగ్నికుల క్షత్రియులు.. పుట్టుక వెనుక చారిత్రక రహస్యం
హర్షవర్ధనుడి లాంటి మహా చక్రవర్తుల మరణం తర్వాత, ఉత్తర భారతదేశం విచ్ఛిన్నమై చిన్న చిన్న రాజ్యాలుగా మారిపోయింది. ఆ గందరగోళ సమయంలోనే ఒక కొత్త శక్తి ఆవిర్భవించింది. రాజస్థాన్లోని ఆబు పర్వతంపై వశిష్ట మహాముని చేసిన పవిత్ర యజ్ఞగుండం నుంచి ఈ రాజపుత్ర వంశాలు పుట్టాయని పురాణాలు బలంగా చెబుతున్నాయి.
వీరినే 'అగ్నికుల క్షత్రియులు' అని పిలుస్తారు. చౌహాన్లు, సోలంకీలు, పర్మార్లు, ప్రతిహారులు లాంటి మహా వంశాలన్నీ ఈ కోవలోకే వస్తాయి. అయితే, ఆధునిక చరిత్రకారుల విశ్లేషణ ప్రకారం.. విదేశాల నుంచి దండెత్తి వచ్చిన హూణులు, శకులు లాంటి సంచార జాతులు స్థానిక భారతీయ సమాజంలో కలిసిపోయి కాలక్రమంలో రాజపుత్రులుగా రూపాంతరం చెందారని చెబుతారు. పుట్టుక వెనుక ఎన్ని కథలు ఉన్నా, భారతీయ సంస్కృతిని కాపాడటంలో వారు పోషించిన పాత్ర అద్వితీయం.
మరణమే కానీ శరణు లేదు.. శౌర్యానికి నిలువెత్తు రూపం
రాజపుత్రుల యుద్ధ నీతి ప్రపంచంలో మరెక్కడా కనిపించదు. వారు యుద్ధాన్ని కేవలం రాజ్య విస్తరణ కోసం కాకుండా, ఒక పవిత్రమైన విధిగా (Dharma) భావించేవారు. ఆయుధం లేని వారిపై, లేదా శత్రువు నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నప్పుడు దాడి చేయకపోవడం వారి నైతికతకు నిదర్శనం. శరణు కోరిన వారిని తమ సొంత ప్రాణమిచ్చి అయినా సరే కాపాడటం వారి రక్తంలోనే ఉంది. ఆధునిక కాలంలో దేశాల మధ్య జరిగే దొంగ దాడులతో పోలిస్తే, వారి యుద్ధ నీతి ఎంతో ఉన్నతమైనది.
మరణం తథ్యం అని తెలిసినప్పుడు వారు 'శాకా' (Saka) అనే ఒక భయంకరమైన సాంప్రదాయాన్ని పాటించేవారు. అంటే తమ ఓటమి ఖాయం అని తెలిసినప్పుడు పారిపోవడం లేదా లొంగిపోవడం కాకుండా.. కాషాయ దుస్తులు ధరించి, శత్రువుల మధ్యకు వెళ్లి ప్రాణాలు పోయేంత వరకు వీరోచితంగా పోరాడేవారు. ఈ తెగింపు ముందు ఎవరైనా సరే తలవంచాల్సిందే.
శత్రుదుర్భేద్యమైన కోటలు.. మిలిటరీ ఇంజనీరింగ్ అద్భుతాలు
రాజపుత్రులు కేవలం యుద్ధాలకే పరిమితం కాలేదు, అద్భుతమైన నిర్మాణాలకు సైతం ప్రాణం పోశారు. రాజస్థాన్ లోని చిత్తోర్గఢ్, మేహ్రాన్గఢ్, కుంభల్గఢ్, గ్వాలియర్ లాంటి కోటలు ఆనాటి వారి మిలిటరీ ఇంజనీరింగ్ నైపుణ్యానికి సజీవ సాక్ష్యాలు. ఈ కోటలను అత్యంత ఎత్తైన కొండలపై, శత్రువులు సులువుగా చేరుకోలేని వ్యూహాత్మక ప్రదేశాల్లో నిర్మించారు.
ఒక పక్క బయట భయంకరమైన యుద్ధ వాతావరణం ఉన్నప్పటికీ, కోట లోపల మాత్రం అద్భుతమైన మహళ్లు, కళాఖండాలను, నీటి నిల్వ వ్యవస్థలను వారు అత్యంత అద్భుతంగా సృష్టించారు. నేటి ఆధునిక కాంక్రీట్ కట్టడాలు కేవలం కొన్ని దశాబ్దాలకే బీటలు వారుతుంటే, వారి కోటలు శతాబ్దాలుగా ఎండలకూ, వానలకూ, విదేశీ దాడులకూ చెక్కుచెదరకుండా నిలబడటం వారి విజన్కు అద్దం పడుతుంది.
రాజపుత్ర మహిళలు.. జౌహర్ అనే త్యాగనిరతి
రాజపుత్రుల చరిత్ర అనగానే అందరికీ ముందుగా పద్మావతి దేవి లాంటి రాణులు, వారు చేసిన 'జౌహర్' (Jauhar) గుర్తుకొస్తాయి. కోటను శత్రువులు ఆక్రమించుకోవడం ఖాయం అని తెలిసినప్పుడు, వారి చేతిలో అవమానాల పాలు కాకుండా ఉండేందుకు రాజపుత్ర మహిళలు సామూహికంగా అగ్నిగుండంలో దూకి ప్రాణత్యాగం చేసేవారు.
ఈ జౌహర్ సంప్రదాయం నేటి ఆధునిక దృక్పథంలో ఎంతో వివాదాస్పదంగా, బాధాకరంగా అనిపించినా, ఆ కాలపు పరిస్థితులను బట్టి చూస్తే అది వారి అత్యున్నత ఆత్మగౌరవానికి (Honour Culture) ప్రతీక. ఆనాటి రాజపుత్ర మహిళలు కేవలం అంతఃపురాలకే పరిమితం కాలేదు. రాజ్య రక్షణలో, కీలకమైన రాజకీయ నిర్ణయాల్లో వారు సైతం అత్యంత ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు. వీరత్వంలో వారు మగవారికి ఏమాత్రం తీసిపోరు.
కలం మరియు కళ.. సాంస్కృతిక వైభవం
కత్తి పట్టి యుద్ధం చేయడంలోనే కాదు, కలం పట్టి కావ్యాలు రాయడంలోనూ, కళలను పోషించడంలోనూ రాజపుత్రులు ముందే ఉన్నారు. చాంద్ బర్దాయి అనే కవి రాసిన 'పృథ్వీరాజ్ రాసో' లాంటి గొప్ప కావ్యాలు రాజపుత్రుల శౌర్యాన్ని, వారి ప్రేమకథలను అక్షరబద్ధం చేసి నేటి తరానికి అందించాయి.
అంతేకాకుండా, సూక్ష్మ చిత్రకళకు (Miniature Paintings) వారు పెట్టింది పేరు. ఆ కాలపు చిత్రాల్లో ప్రకృతి అందాలు, పండుగలు, దేవుళ్ల వర్ణనలు ఎంతో సున్నితంగా ఉండేవి. యుద్ధరంగంలో శత్రువుల రక్తాన్ని చూసిన అదే కళ్లతో, ఇంతటి అందమైన కళాఖండాలను ఆస్వాదించడం, సృష్టించడం వారి బహుముఖ ప్రజ్ఞకు గొప్ప నిదర్శనం. కఠినమైన యోధులుగా ఉంటూనే, సున్నితమైన కళా హృదయాన్ని వారు కాపాడుకున్నారు.
ఐకమత్యం లేమి.. పతనానికి దారితీసిన సొంత వైషమ్యాలు
ఇంతటి వీరులైన రాజపుత్రులు విదేశీ దండయాత్రల ముందు ఎందుకు తలవంచాల్సి వచ్చింది? ఈ ప్రశ్నకు దొరికే సమాధానం నేటి మన సమాజానికి, రాజకీయ పార్టీలకు ఒక అతిపెద్ద గుణపాఠం. రాజపుత్రుల్లో ప్రతి ఒక్కరూ సింహం లాంటి వీరులే, కానీ వారి మధ్య ఏమాత్రం ఐకమత్యం ఉండేది కాదు.
ఒక వంశం వారు మరో వంశం వారిపై అనవసరమైన ఇగో (Ego) పెంచుకుని, నిరంతరం అంతర్గత యుద్ధాలు చేసుకునేవారు. ఢిల్లీ పాలకుడైన పృథ్వీరాజ్ చౌహాన్ కు, కన్నౌజ్ పాలకుడైన జయచంద్రుడికి మధ్య ఉన్న వైరం భారతదేశ చరిత్రనే మార్చేసింది. ఈ సొంత వైషమ్యాలనే మహమ్మద్ ఘోరీ, అల్లావుద్దీన్ ఖిల్జీ లాంటి విదేశీ ఆక్రమణదారులు తమకు అనుకూలంగా మార్చుకున్నారు. పక్కవాడిని తొక్కేయాలనే వారి ఆధిపత్య పోరు, చివరికి వారి మహా సామ్రాజ్యాల పతనానికి కారణమైంది.
చరిత్ర అంటే కేవలం పాత కోటలు, తుప్పుపట్టిన కత్తుల గురించి చదవడం కాదు. రాజపుత్రుల చరిత్ర మన భవిష్యత్తుకు ఒక అద్భుతమైన మార్గదర్శి లాంటిది. నా నిక్కకచ్చి అభిప్రాయం ఏమిటంటే.. ఒక నాయకుడికి లేదా ఒక దేశానికి ఎంత గొప్ప ప్రతిభ, ధైర్యం, సంపద ఉన్నా సరే.. లోపల ఐకమత్యం లేకపోతే సొంత ఇంటివారే శత్రువులకు తలుపులు తెరుస్తారు. నేటి ఆధునిక కార్పొరేట్ సంస్థల్లో అయినా, ఒక దేశ భద్రతలో అయినా టీమ్ వర్క్ (Teamwork) లోపిస్తే పతనం ఖాయం అని రాజపుత్రుల చరిత్ర మనకు గట్టిగా హెచ్చరిస్తోంది.
మీరెప్పుడైనా రాజస్థాన్ ట్రిప్ ప్లాన్ చేసుకుంటే, కేవలం రంగురంగుల బట్టలు వేసుకుని సెల్ఫీలు దిగడానికి మాత్రమే పరిమితం కాకండి. ఆ మేహ్రాన్గఢ్ కోట బురుజుల మీద కాసేపు ప్రశాంతంగా నిలబడి, తమ ఆత్మగౌరవం కోసం వందల ఏళ్ల క్రితం వారు చేసిన పోరాటాన్ని ఫీల్ అవ్వండి. 'ప్రాణం పోయినా ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోవడం' అనే వారి జీవనశైలిని మన ఆధునిక జీవితంలో కనీసం పది శాతం అన్వయించుకున్నా, మన వ్యక్తిత్వం ఎంతో ఉన్నతంగా మారుతుంది.
Also Read:
కాశ్మీర్ స్వర్ణయుగం: ఆసియాను శాసించిన భారతీయ వీరుడు లలితాదిత్యుని చరిత్ర!రాష్ట్రకూటుల చరిత్ర: ఎల్లోరా కైలాస దేవాలయం వెనుక ఉన్న ఆసక్తికరమైన నిజాలు!
Pallava Dynasty History : దక్షిణ భారతదేశంలో ద్రావిడ ఆలయ వాస్తుశిల్పం ఎలా పుట్టింది? ఆసక్తికర నిజాలు
బాదామి చాళుక్యుల చరిత్ర: దక్షిణ భారతదేశంలో మహా సామ్రాజ్యం ఎలా ఏర్పడింది?
ఉత్తర భారతదేశపు చివరి గొప్ప చక్రవర్తి హర్షవర్ధనుడి చరిత్ర, పతనం వెనుక ఆసక్తికర నిజాలు
గుప్త సామ్రాజ్యం ఎలా పతనమైంది? స్వర్ణయుగాన్ని కూల్చిన హూణుల దాడులు, అంతర్గత కుట్రల వెనుక ఆసక్తికర నిజాలు

