రాజరాజ చోళుడి బృహదీశ్వరాలయం: ఆధునిక ఇంజనీర్లకు అంతుచిక్కని వెయ్యేళ్ల నాటి టెక్నాలజీ ఇదే!

naveen
By -
తమిళనాడులోని తంజావూరులో ఉన్న ప్రాచీన బృహదీశ్వరాలయ మహా గోపురం


నేటి ఆధునిక కాలంలో వందల మంది ఇంజనీర్లు, అత్యాధునిక యంత్రాలు, త్రీడీ టెక్నాలజీ ఉపయోగించి నిర్మించిన భారీ వంతెనలు, భవనాలు కేవలం కొన్నేళ్లకే పేకమేడల్లా కూలిపోవడం మనం రోజూ వార్తల్లో చూస్తూనే ఉన్నాం. కానీ, ఎలాంటి క్రేన్లు, సిమెంట్, స్టీల్ లేని వెయ్యేళ్ల క్రితమే.. ఏకంగా 216 అడుగుల ఎత్తైన గోపురాన్ని నిర్మించి, అందులోనూ 80 టన్నుల బరువైన ఒకే రాతిని ఆ శిఖరంపై ఎలా ప్రతిష్టించారో ఎప్పుడైనా ఊహించారా? అసలు ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ రాజ్యమేలుతున్న ఈ రోజుల్లో ఒక సామాన్యుడు తంజావూరులోని 'బృహదీశ్వరాలయం', దాన్ని నిర్మించిన రాజరాజ చోళుడి విజన్ గురించి ఎందుకు తెలుసుకోవాలి? ఎందుకంటే, నిజమైన సస్టైనబుల్ (Sustainable) ఆర్కిటెక్చర్ అంటే ఏమిటో, ప్రకృతి విపత్తులను తట్టుకుని వెయ్యేళ్లు నిలబడే కట్టడాలను ఎలా నిర్మించాలో తెలుసుకోవాలంటే ఈ అద్భుత క్షేత్రాన్ని అధ్యయనం చేయాల్సిందే. మన ఆధునిక ఇంజనీరింగ్ వైఫల్యాలకు అసలైన పరిష్కారాలు ఈ రాతి కట్టడంలోనే దాగి ఉన్నాయి.


రాజరాజ చోళుడి అసాధారణ దార్శనికత


క్రీస్తుశకం 11వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చోళ సామ్రాజ్యం అత్యున్నత శిఖరాల్లో ఉన్న సమయం అది. రాజరాజ చోళుడు (Rajaraja Chola) కేవలం తన సైనిక విజయాలతో సంతృప్తి చెందలేదు. తన సామ్రాజ్యపు సిరిసంపదలకు, దార్శనికతకు ఒక శాశ్వతమైన ప్రతీక ఉండాలని ఆయన బలంగా భావించాడు.


ఆ ఆలోచన నుంచి పుట్టిందే 'పెరువుడైయార్ కోవిల్'.. అదే నేటి తంజావూరు బృహదీశ్వరాలయం. ఇది కేవలం దేవుడి కోసం కట్టిన ఒక గుడి మాత్రమే కాదు. చోళుల ఆర్థిక, రాజకీయ, మరియు సాంస్కృతిక బలాన్ని యావత్ ప్రపంచానికి చాటిచెప్పే ఒక మహాద్భుతమైన ప్రాజెక్టు. ఒక పాలకుడి విజన్ ఎంత బలంగా ఉంటే, దేశ చరిత్రను మార్చేసే అంత గొప్ప కట్టడాలు ఆవిర్భవిస్తాయని ఈ ఆలయం మనకు స్పష్టంగా నిరూపిస్తుంది.


సిమెంట్ లేదు.. ఇనుము లేదు.. అంతా పజిల్ టెక్నాలజీ!


బృహదీశ్వరాలయ నిర్మాణం ఆధునిక ఇంజనీర్ల ఊహలకు సైతం అంతుచిక్కని ఒక అద్భుతం. ఈ కట్టడంలో ఎక్కడా ఇసుక, సిమెంట్, ఇనుము, సున్నం లాంటి బైండింగ్ మెటీరియల్ (అతికించే పదార్థాలు) వాడలేదు. కేవలం లక్షలాది టన్నుల గ్రానైట్ రాళ్లను ఒకదానితో ఒకటి 'పజిల్' లాగా లాక్ చేసుకుంటూ (Interlocking System) పైకి పేర్చుకుంటూ వెళ్లారు.


ఈ ఇంటర్‌లాకింగ్ సిస్టమ్ వల్లనే గత వెయ్యేళ్లలో ఎన్నో భారీ భూకంపాలు వచ్చినా ఈ గుడి పునాది ఏమాత్రం కదలలేదు. భూకంప తరంగాలు వచ్చినప్పుడు రాళ్లు ఒకదానికొకటి సర్దుబాటు అవుతాయే తప్ప, వాటి మధ్య పగుళ్లు రావు. ఆధునిక ఎర్త్ క్వేక్ రెసిస్టెంట్ భవనాలకు వందల ఏళ్ల క్రితమే చోళులు వేసిన అత్యద్భుతమైన, పర్యావరణహితమైన బ్లూప్రింట్ ఇది.


శిఖరంపై 80 టన్నుల మహా రాయి.. ఎలా సాధ్యమైంది?


ఈ గుడి విమానం (గర్భగుడి పైభాగం) ఏకంగా 216 అడుగుల ఎత్తు ఉంటుంది. దానిపై ఉన్న 'కుంభం' లేదా శిఖరం, ఒకే ఒక భారీ ఏకశిలా గ్రానైట్ రాయి. దీని బరువు సుమారు 80 టన్నులు ఉంటుంది. అసలు నేలమీద ఆ రాయిని కదిలించడమే ఎంతో కష్టం, అలాంటిది అంతటి ఎత్తుకు ఎలాంటి క్రేన్లు లేకుండా ఎలా తీసుకెళ్లారన్నది అతిపెద్ద మిస్టరీ.


చరిత్రకారుల అంచనా ప్రకారం.. గుడికి సుమారు ఆరు కిలోమీటర్ల దూరం నుంచే మట్టితో ఒక భారీ ఏటవాలు మార్గాన్ని (Ramp) నిర్మించారు. ఏనుగులు, గుర్రాలు, వేలాది మంది కార్మికుల అసాధారణ కృషితో దొర్లించుకుంటూ ఆ మహా రాయిని శిఖరంపైకి చేర్చారు. ఒక అసాధ్యమైన పనిని సుసాధ్యం చేయడానికి ఆనాటి ఇంజనీర్లు వాడిన టెక్నిక్, వారి సమన్వయం నేటికీ ప్రపంచాన్ని ఆశ్చర్యపరుస్తూనే ఉన్నాయి.


ద్రావిడ వాస్తుశిల్పానికి పరిపూర్ణ పరాకాష్ట


పల్లవులు ప్రారంభించిన రాతి గుహాలయాల సంప్రదాయం, చోళుల కాలం నాటికి భారీ నిర్మాణాలుగా రూపాంతరం చెందింది. దక్షిణ భారతదేశానికి గర్వకారణమైన ద్రావిడ వాస్తుశిల్పం (Dravidian Architecture) దాని పరిపూర్ణతను తంజావూరు ఆలయంలోనే చూసింది. ఎత్తైన ప్రాకారాలు, విశాలమైన ప్రాంగణం, భారీ ఏకశిలా నంది విగ్రహం ఇక్కడి ప్రత్యేకతలు.


ఇక్కడ చెక్కిన అద్భుతమైన కుడ్యచిత్రాలు (Frescoes), వివిధ రకాల నాట్య భంగిమలు ఆనాటి కళాకారుల అత్యున్నత నైపుణ్యానికి అద్దం పడతాయి. గర్భగుడిలో ఉండే భారీ శివలింగం సుమారు 13 అడుగుల ఎత్తు ఉండి, దర్శనానికి వచ్చే ప్రతి భక్తుడికి ఒక వర్ణించలేని ఆధ్యాత్మిక, దైవిక అనుభూతిని ఇస్తుంది. రాళ్లలో జీవం పోయడం అంటే ఏమిటో ఈ కట్టడం చూస్తే ఇట్టే అర్థమవుతుంది.


కేవలం గుడి కాదు.. ఒక మహా ఆర్థిక, పారదర్శక కేంద్రం


రాజరాజ చోళుడు ఈ ఆలయాన్ని కేవలం పూజలకు, భక్తికి మాత్రమే పరిమితం చేయలేదు. ఇదొక పబ్లిక్ రికార్డ్ ఆఫీసులా, ఒక బ్యాంకులా పనిచేసేది. ఆలయ నిర్మాణానికి, నిర్వహణకు ఎవరెవరు ఎంతెంత ఆస్తులు, ఆభరణాలు విరాళంగా ఇచ్చారో ఆ వివరాలన్నీ గోడల మీద స్పష్టంగా శిలాశాసనాల రూపంలో ఆయన చెక్కించాడు. పారదర్శకమైన పాలనకు ఇంతకంటే గొప్ప ఉదాహరణ మరొకటి ఉండదు.


అంతేకాకుండా ఈ మహాకట్టడం ద్వారా ఆ రోజుల్లో వేలాది మందికి ఉపాధి లభించింది. వందలాది మంది నృత్యకారులు, వాయిద్యకారులు, వేద పండితులు, పూల వ్యాపారులకు ఈ గుడి ఒక శాశ్వత జీవనాధారంగా మారింది. కేవలం ఒక ఆలయ నిర్మాణం చుట్టూ స్థానిక ఆర్థిక వ్యవస్థను ఎలా అభివృద్ధి చేయాలో చోళులు ఆనాడే తమ ఇంటెలిజెన్స్ తో చేసి చూపించారు.


యునెస్కో గుర్తింపు.. ప్రపంచ సాంస్కృతిక వారసత్వం


చోళుల ఈ అసాధారణ నిర్మాణ కౌశలానికి ఆధునిక ప్రపంచం సైతం సలాం చేసింది. 1987లో ఐక్యరాజ్యసమితికి చెందిన యునెస్కో (UNESCO) తంజావూరు బృహదీశ్వరాలయాన్ని 'ప్రపంచ వారసత్వ సంపద' (World Heritage Site) గా సగర్వంగా గుర్తించింది. ఇది 'గ్రేట్ లివింగ్ చోళా టెంపుల్స్' లో ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన భాగంగా నేటికీ వెలుగొందుతోంది.


వెయ్యేళ్ల క్రితం కట్టిన ఒక గుడి నేటికీ ఏమాత్రం చెక్కుచెదరకుండా సజీవంగా ఉంటూ, ప్రతిరోజూ లక్షలాది మంది పర్యాటకులను ఆకర్షిస్తోందంటే అది చోళుల ఇంజనీరింగ్ ప్రతిభకు అక్షర సత్యం. ఇది కేవలం దక్షిణ భారతదేశానికే కాదు, యావత్ భారతీయ కళా వైభవానికి, మన సాంస్కృతిక వారసత్వానికి ఒక సజీవ సాక్ష్యంగా తలెత్తుకుని నిలబడింది.


చరిత్ర అంటే కేవలం పాత రాజుల పేర్లు, వారు కట్టిన గుడుల జాబితా కాదు. తంజావూరు బృహదీశ్వరాలయం మనకు నేర్పే పాఠాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే.. భవిష్యత్తులో మన నగరాల్లోని నిర్మాణాలు శాశ్వతంగా నిలబడాలంటే ఆధునిక ఆర్కిటెక్టులు, ప్రభుత్వాలు పశ్చిమ దేశాల వాతావరణానికి సరిపోయే గాజు భవనాలను గుడ్డిగా కాపీ కొట్టడం తక్షణమే మానేయాలి.


స్థానిక వాతావరణాన్ని తట్టుకునేలా, ప్రకృతికి ఏమాత్రం విరుద్ధం కాకుండా భారీ కట్టడాలను ఎలా నిర్మించాలో రాజరాజ చోళుడి సస్టైనబుల్ ఇంజనీరింగ్ మోడల్ ను లోతుగా అధ్యయనం చేయాలి. నాదొక ప్రాక్టికల్ సలహా.. మీరు ఎప్పుడైనా తమిళనాడు, తంజావూరు పర్యటనకు వెళితే, గుడిలో కేవలం దణ్ణం పెట్టుకుని రావడం కాకుండా.. ఆ శిఖరంపై ఉన్న 80 టన్నుల రాయిని చూసి మన పూర్వీకుల మేధస్సును, ఆ అద్భుతమైన ఇంటర్‌లాకింగ్ సిస్టమ్‌ను కాసేపు మనస్ఫూర్తిగా ఫీల్ అవ్వండి. ఒక జాతిగా మన అసలైన ఐడెంటిటీ, మన గర్వం ఆ రాళ్లలోనే నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి.