Rural Healthcare India : పల్లెల్లో వైద్యం ఎందుకు అందడం లేదు?

naveen
By -

Poor medical infrastructure and lack of healthcare access in Indian villages.

భారతదేశం సాంకేతికంగా అద్భుతమైన ప్రగతిని సాధిస్తున్నా, గ్రామాల్లో కనీస వైద్యం అందక ప్రాణాలు కోల్పోతున్న వారి సంఖ్య ఏమాత్రం తగ్గలేదు. స్మార్ట్‌ఫోన్లు అందరి చేతుల్లోకి వచ్చినా, సరైన సమయానికి ఆసుపత్రికి వెళ్లేందుకు కనీస సౌకర్యాలు లేని పల్లెలు ఎన్నో ఉన్నాయి. నగరాల్లో అత్యాధునిక సూపర్ స్పెషాలిటీ ఆసుపత్రులు వెలుస్తున్న ఈ కాలంలో కూడా.. మారుమూల గ్రామాల్లో బేసిక్ మెడికల్ యాక్సెస్ ఎందుకు ఒక కలగానే మిగిలిపోతోంది? సామాన్యుడి ప్రాణాలకు భరోసా ఏది?

[FEATURED_IMAGE]

గ్రామీణ వైద్యం.. అందని ద్రాక్షేనా?

నగరాల్లో నివసించే వారికి అర్ధరాత్రి ఏ చిన్న అనారోగ్య సమస్య వచ్చినా, పది నిమిషాల వ్యవధిలో చేరుకోవడానికి కనీసం రెండు లేదా మూడు ఆసుపత్రులు అందుబాటులో ఉంటాయి. కానీ, మన దేశంలోని సగానికి పైగా జనాభా నివసించే పల్లెల్లో పరిస్థితి దీనికి పూర్తి భిన్నంగా ఉంటుంది. ఒక చిన్న జ్వరం వచ్చినా లేదా ఊహించని ప్రమాదం జరిగినా, మైళ్ల దూరం ప్రయాణించి పట్టణాలకు చేరుకోవాల్సిన దుస్థితి నేటికీ ఉంది.


ప్రభుత్వాలు ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రాలను (PHC) ఏర్పాటు చేసినప్పటికీ, వాటిలో చాలా చోట్ల కనీస వసతులు ఉండవు. తగినంత మంది సిబ్బంది, అత్యవసర మందులు, లేదా కనీసం ఒక ఎక్స్‌రే మెషిన్ కూడా పనిచేయని పరిస్థితులు ఎన్నో గ్రామాల్లో కనిపిస్తాయి. దీనివల్ల చిన్నపాటి ఆరోగ్య సమస్య కూడా సరైన సమయంలో వైద్యం అందక ప్రాణాంతకంగా మారుతోంది.


వైద్యులు పల్లెలకు ఎందుకు వెళ్లరు?

ఈ సమస్యకు ప్రధాన కారణాల్లో ఒకటి వైద్యుల కొరత. ఎంతో కష్టపడి, లక్షలు ఖర్చు చేసి వైద్య విద్యను అభ్యసించిన డాక్టర్లు నగరాల్లోనే స్థిరపడేందుకు ఆసక్తి చూపుతున్నారు. దీనికి వారిని మాత్రమే తప్పుబట్టలేం. పల్లెల్లో వారికి సరైన వసతులు, పిల్లల చదువులకు నాణ్యమైన పాఠశాలలు, వృత్తిపరంగా ఎదిగేందుకు అవసరమైన ఆధునిక మౌలిక సదుపాయాలు ఉండవు.


చాలా గ్రామీణ ఆరోగ్య కేంద్రాల్లో కరెంటు ఎప్పుడు వస్తుందో, ఎప్పుడు పోతుందో తెలియని పరిస్థితి. ఇలాంటి వాతావరణంలో పనిచేసేందుకు యువ వైద్యులు వెనుకడుగు వేస్తున్నారు. దీనికి తోడు, పట్టణాల్లో లభించే ఆదాయం, కెరీర్ గ్రోత్ పల్లెల్లో ఉండవన్న భావన కూడా డాక్టర్లను గ్రామీణ ప్రాంతాలకు దూరం చేస్తోంది. ఈ అంతరాన్ని తగ్గించడంలో ప్రభుత్వ విధానాలు ఇప్పటికీ పూర్తి స్థాయిలో సఫలం కాలేదు.


సామాన్యుడిపై ఆర్థిక భారం: అసలు సమస్య ఇదే

ఒక సామాన్య రైతు లేదా రోజువారీ కూలీ కోణంలో ఆలోచిస్తే, గ్రామీణ వైద్య వ్యవస్థలోని లోపాలు వారి జీవితాలను ఎంతలా ఛిద్రం చేస్తున్నాయో అర్థమవుతుంది. పల్లెల్లో సరైన వైద్యం లేకపోవడం అంటే కేవలం ఆరోగ్యం పాడవడమే కాదు, వారి ఆర్థిక పరిస్థితి తలకిందులు కావడమే. దగ్గర్లో ఆసుపత్రి లేకపోవడం వల్ల, ప్రతీ చిన్న సమస్యకూ పట్నానికి వెళ్లాల్సి వస్తుంది.


పట్టణానికి వెళ్లాలంటే ఆ రోజు కూలీ పనులు మానుకోవాలి, ప్రయాణ ఖర్చులు భరించాలి, ప్రైవేట్ ఆసుపత్రుల్లో వేల రూపాయల ఫీజులు చెల్లించాలి. ఒక చిన్న రక్త పరీక్ష చేయించుకోవాలన్నా రోజంతా సమయం, వారం రోజుల సంపాదన ఖర్చు అవుతుంది. దీర్ఘకాలిక వ్యాధులు ఉన్నవారైతే, వైద్య ఖర్చుల కోసం అప్పుల పాలై చివరకు ఉన్న కొద్దిపాటి పొలాన్ని అమ్ముకునే పరిస్థితికి నెట్టబడుతున్నారు.


గోల్డెన్ అవర్.. పల్లెల్లో గల్లంతు

వైద్య పరిభాషలో 'గోల్డెన్ అవర్'కు ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. గుండెపోటు, పక్షవాతం, లేదా రోడ్డు ప్రమాదాలు జరిగినప్పుడు మొదటి ఒక గంటలోపే సరైన వైద్యం అందితే రోగి ప్రాణాలు దక్కే అవకాశం 80 శాతం వరకు ఉంటుంది. కానీ, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ఈ గోల్డెన్ అవర్ అంతా రోడ్డు మీద ప్రయాణానికే సరిపోతోంది.


గుంతల రోడ్లు, సమయానికి అంబులెన్స్ రాకపోవడం, ఆటోలు లేదా ట్రాక్టర్లలో రోగులను తీసుకెళ్లాల్సిన పరిస్థితులు.. ఇవన్నీ ప్రాణాల మీదకు తెస్తున్నాయి. ప్రాథమిక వైద్య కేంద్రాల్లో కనీసం ఫస్ట్ ఎయిడ్ లేదా అత్యవసర ఇంజెక్షన్లు ఇచ్చే సౌకర్యం లేకపోవడంతో, చాలామంది మార్గమధ్యంలోనే కన్నుమూస్తున్నారు. సరైన సమయానికి ఆక్సిజన్ అందక ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోతున్నాయి.


టెలిమెడిసిన్ తో సమస్య పరిష్కారం అవుతుందా?

ఇటీవల కాలంలో డిజిటల్ హెల్త్, టెలిమెడిసిన్ వంటి విధానాలు తెరపైకి వచ్చాయి. స్మార్ట్‌ఫోన్ ద్వారా డాక్టర్‌ను సంప్రదించి మందులు రాసుకునే సదుపాయం బాగున్నప్పటికీ, ఇది పూర్తిస్థాయి పరిష్కారం కాదు. ఇంటర్నెట్ సౌకర్యం సరిగా లేని మారుమూల గ్రామాల్లో ఈ విధానం ఆశించినంత ఫలితాలను ఇవ్వడం లేదు.


అంతేకాకుండా, కేవలం వీడియో కాలింగ్ ద్వారా డాక్టర్ మందులు రాసివ్వగలరు కానీ, ఒక ఇంజెక్షన్ ఇవ్వలేరు, ఒక గాయానికి కట్టు కట్టలేరు. గర్భిణీ స్త్రీలకు అత్యవసర డెలివరీ చేయలేరు. టెలిమెడిసిన్ అనేది ఒక అదనపు సదుపాయంగా మాత్రమే ఉపయోగపడుతుంది తప్ప, ప్రత్యక్షంగా అందుబాటులో ఉండే వైద్య వ్యవస్థకు అది ఎప్పటికీ ప్రత్యామ్నాయం కాలేదు.


మారుమూల వైద్యం: భవిష్యత్తు ఎలా ఉండబోతోంది? 

గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో వైద్య వ్యవస్థ బాగుపడాలంటే కేవలం ఆసుపత్రుల భవనాలు కడితే సరిపోదు. ఆ భవనాల్లో పని చేసేందుకు నిబద్ధత ఉన్న వైద్యులు, అత్యాధునిక పరికరాలు అవసరం. రాబోయే పదేళ్లలో ప్రభుత్వం డాక్టర్లకు ప్రత్యేక ప్రోత్సాహకాలు, నగర స్థాయి జీతాలు ఇస్తే తప్ప పల్లెలకు వైద్యులు రారు.


ప్రతీ మండల కేంద్రంలో కనీసం ఒక మినీ సూపర్ స్పెషాలిటీ ఆసుపత్రిని నిర్మించడం, అంబులెన్స్ వ్యవస్థను టెక్నాలజీతో అనుసంధానం చేసి రెస్పాన్స్ సమయాన్ని తగ్గించడం భవిష్యత్తులో అత్యంత కీలకం కాబోతోంది. సామాన్యుడికి ఉచిత వైద్యం కార్డులు ఇవ్వడం కంటే, ఆ కార్డును ఉపయోగించుకునే ఆసుపత్రి వాడి ఊరిలో ఉండటమే నిజమైన ప్రగతి. పల్లెల్లోని ఆరోగ్య కేంద్రాలు నాణ్యమైన వైద్యానికి కేరాఫ్ అడ్రస్‌గా మారిన నాడే, దేశం నిజమైన అభివృద్ధి సాధించినట్లు.


Tags: