ఎవరైనా దాబాకో, రెస్టారెంట్ కో వెళ్తే పన్నీర్ బటర్ మసాలా లేదా చికెన్ కర్రీతో పాటు కచ్చితంగా ఆర్డర్ చేసేది 'రుమాలి రోటీ'. నోట్లో వేసుకోగానే కరిగిపోయేంత మెత్తగా ఉండే ఈ రోటీని ఇష్టపడని వారుండరు. కానీ, మొఘలుల కాలంలో ఈ వంటకాన్ని కనిపెట్టింది తినడానికి కాదని మీకు తెలుసా? దీని వెనుక ఒక ఆసక్తికరమైన చరిత్ర, చాలామందికి తెలియని ఒక వింత ఉపయోగం దాగి ఉంది. అదేంటో తెలిస్తే మీరు నిజంగా ఆశ్చర్యపోతారు.
తినడానికి కాదు.. తుడవడానికి
మొఘలుల కాలంలో రాజ కుటుంబీకులు విందులు ఆరగించేటప్పుడు, ఆహారం చాలా జిడ్డుగా, నూనెతో నిండి ఉండేది. అప్పట్లో నేటిలాగా టిష్యూ పేపర్లు లేదా నాప్కిన్లు ఉండేవి కాదు. అప్పుడు వారికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. చేతులకు అంటిన జిడ్డును తుడుచుకోవడానికి (Wipe hands) లేదా ఆహారం నుంచి అదనపు నూనెను తొలగించడానికి ఒక వస్త్రాన్ని పోలిన పదార్థం కావాలి. అలా పుట్టిందే ఈ రుమాలి రోటీ. చేతులు, నోరు తుడుచుకోవడానికి వాడే 'రుమాలు' (Handkerchief) లాగా ఇది ఉపయోగపడేది కాబట్టే దీనికి ఆ పేరు వచ్చింది.
పేరు వెనుక కథ
'రుమాలి' అంటే ఉర్దూ లేదా హిందీలో రుమాలు అని అర్థం. ఈ రోటీని మడిస్తే అచ్చం కర్చీఫ్ లాగా మడత పడుతుంది. మొఘలుల డైనింగ్ టేబుల్ పై దీన్ని రుమాలు లాగా మడిచి ఉంచేవారట. ఇది ఎంత పల్చగా ఉంటుందంటే, దీన్ని వేరే ఆహార పదార్థాలను కవర్ చేయడానికి కూడా వాడేవారట. పాకిస్తాన్ లోని పంజాబ్ ప్రాంతంలో దీన్ని మొదట తయారు చేశారని, అక్కడ దీన్ని 'మండా' లేదా 'లంబు రోటీ' అని పిలుస్తారని చరిత్ర చెబుతోంది.
తయారీ విధానం - ఒక కళ
రుమాలి రోటీని తయారు చేయడం ఒక కళ. దీన్ని గాలిలో ఎగరేస్తూ చాలా పల్చగా సాగదీస్తారు. ఆ తర్వాత బోర్లించిన కుండ లేదా తవా (Inverted Tawa) పై క్షణాల్లో కాలుస్తారు. ఇలా చేయడం వల్ల అది చాలా మృదువుగా, టిష్యూ పేపర్ లాగా తయారవుతుంది. రాజాస్థానంలో భారీ నాన్ లేదా పరాఠాలకు బదులుగా, తేలికగా జీర్ణమయ్యే, త్వరగా తయారు చేయగల వంటకం కావాలని కోరుకున్నప్పుడు కూడా రుమాలి రోటీకి ప్రాధాన్యత పెరిగింది.
చేతులు తుడుచుకునే రుమాలు.. కడుపు నింపే ఆహారమైంది!
కాలక్రమేణా, కేవలం జిడ్డు తుడుచుకోవడానికి వాడే ఈ పదార్థం, తన రుచితో ప్రధాన ఆహారంగా మారిపోయింది. ఇప్పుడు రుమాలి రోటీ లేని విందును ఊహించుకోలేం. ఒక టిష్యూ పేపర్ స్థాయి నుంచి మెయిన్ కోర్స్ స్థాయికి ఎదిగిన రుమాలి రోటీ ప్రయాణం నిజంగా ఆసక్తికరం.
