భారతదేశంలో ఇస్లాం శాంతియుతంగా ఎలా ప్రవేశించింది? Arab Traders చరిత్ర వెనుక దాగి ఉన్న అసలు నిజాలు

naveen
By -
ప్రాచీన కేరళ తీరంలో అరబ్ వర్తకులు మరియు స్థానిక హిందూ రాజుల మధ్య వాణిజ్య ఒప్పందాలు


భారతదేశంలో ఇస్లాం అనగానే చాలామందికి వెంటనే గుర్తుకొచ్చేది ఉత్తరాదిపై జరిగిన భీకరమైన దండయాత్రలు, కత్తుల చప్పుడు, మహా సామ్రాజ్యాల పతనం. కానీ, మన చరిత్ర పుటల్లో దాగి ఉన్న ఒక అద్భుతమైన, అతిపెద్ద నగ్నసత్యం ఒకటి ఉంది. ఇస్లాం మతం మన దేశంలోకి కత్తితో కాదు, ఒక చల్లని సముద్రపు గాలితో, సుగంధ ద్రవ్యాల నౌకలతో అత్యంత శాంతియుతంగా ప్రవేశించింది. ఆక్రమణదారులు రాకముందే వందల ఏళ్ల క్రితం అరబ్ వర్తకులు తమ కొత్త విశ్వాసాన్ని దక్షిణ భారతదేశ తీరాలకు మోసుకొచ్చారు. ప్రాచీన కాలంలో సముద్ర మార్గాల ద్వారా జరిగిన ఈ సాంస్కృతిక సమ్మేళనం, ఆనాటి మత సామరస్యం గురించి ఈనాడు మనం కచ్చితంగా తెలుసుకోవాలి. కేవలం వ్యాపారం కోసం వచ్చిన ఒక సమూహం, స్థానిక సమాజంతో ఎలా మమేకమైందో తెలిపే అద్భుతమైన చారిత్రక ప్రయాణం ఇది.


దండయాత్రలకు ముందే.. సముద్ర మార్గం గుండా అడుగులు


ఇస్లాం మతం పుట్టక ముందు నుంచే అరేబియా ద్వీపకల్పానికి, భారత ఉపఖండానికి మధ్య గొప్ప వాణిజ్య సంబంధాలు ఉండేవి. దక్షిణ భారతదేశంలోని కేరళ, గుజరాత్ తీరాలకు అరబ్ వర్తకులు తమ నౌకల్లో నిత్యం వస్తూ వెళ్తుండేవారు.


గుజరాత్ లోని భరుచ్ (భృగుకచ్ఛం), కేరళలోని ముజిరిస్, కోజికోడ్ ఓడరేవులు ఈ ఖండాంతర వాణిజ్యానికి అసలైన కేంద్రాలుగా విలసిల్లాయి. అరేబియా సముద్రం మీదుగా నడిచే నౌకలు రెండు భిన్న ప్రపంచాలను నిరంతరం కలుపుతూనే ఉండేవి.


పత్తి వస్త్రాలు, మిరియాలు, యాలకులు లాంటి భారతీయ సుగంధ ద్రవ్యాలను వారు అరేబియా, ఐరోపా దేశాలకు ఎగుమతి చేసేవారు. నైరుతి రుతుపవనాల ఆధారంగా సాగే ఈ వాణిజ్యంలో వర్తకులు నెలల తరబడి భారతీయ రేవు పట్టణాల్లోనే బస చేయాల్సి వచ్చేది.


ఏడవ శతాబ్దంలో అరేబియాలో ఇస్లాం మతం ఆవిర్భవించినప్పుడు, ఆ వర్తకులు సహజంగానే తమ కొత్త విశ్వాసాలను భారతదేశ తీరాలకు తీసుకువచ్చారు. ఇదంతా ఎలాంటి రాజకీయ, సైనిక జోక్యం లేకుండా పూర్తిగా ఒక సామాజిక మార్పుగా ఎంతో ప్రశాంతంగా జరిగింది.


చేరమాన్ జుమా మసీదు.. మత సామరస్యానికి తొలి సాక్ష్యం


అరబ్బుల ద్వారా భారతదేశంలోకి ఇస్లాం ఎంత శాంతియుతంగా ప్రవేశించిందో చెప్పడానికి కేరళలోని కొడంగల్లూర్‌లో ఉన్న 'చేరమాన్ జుమా మసీదు' ఒక సజీవ సాక్ష్యం. ఇది భారతదేశంలో నిర్మించిన మొట్టమొదటి మసీదుగా చరిత్రకారులు చెబుతారు.


స్థానిక హిందూ రాజైన చేరమాన్ పెరుమాళ్, అరేబియా వర్తకుల నిజాయితీకి, వారి కొత్త మత సిద్ధాంతాలకు ఎంతగానో ఆకర్షితుడయ్యాడట. వారి ప్రార్థనల కోసం స్వయంగా ఆ రాజే భూమిని దానంగా ఇచ్చి ఈ మసీదు నిర్మాణానికి మనస్ఫూర్తిగా సహకరించాడు.


ఈ మసీదు నిర్మాణ శైలి చూస్తే సంప్రదాయ కేరళ హిందూ దేవాలయాల ఆర్కిటెక్చర్‌ను అచ్చుగుద్దినట్లు పోలి ఉంటుంది. స్థానిక సంస్కృతికి, ఒక విదేశీ మతానికి మధ్య ఏర్పడిన ఆ అద్భుతమైన కలయికకు ఇంతకంటే గొప్ప ఉదాహరణ మరొకటి దొరకదు.


జామోరిన్లు, రాష్ట్రకూటుల ఆదరణ.. గ్లోబల్ విజన్


దక్షిణ భారతదేశ రాజులు ఎప్పుడూ తమ ఆర్థిక వ్యవస్థను బలోపేతం చేసుకోవడంపైనే స్పష్టమైన దృష్టి పెట్టారు. కేరళ తీరాన్ని పాలించిన 'జామోరిన్లు' (Zamorins) అరబ్ వర్తకులకు తమ రాజ్యంలో ఒక గొప్ప స్థానాన్ని కల్పించారు.


ఖండాంతర వాణిజ్యం వల్లే తమ ఖజానా నిండుతోందని గుర్తించిన ఆ హిందూ రాజులు, అరబ్బులకు పన్ను మినహాయింపులు ఇచ్చారు. సముద్ర వ్యాపారంలో అపారమైన అనుభవం ఉన్న ముస్లిం నావికులను తమ సైన్యంలో 'కుంజాలి మరక్కార్లు' (Kunjali Marakkars) గా అత్యున్నత పదవుల్లో నియమించుకున్నారు.


అటు దక్కన్ పీఠభూమిని ఏలిన రాష్ట్రకూటులు సైతం అరబ్బులతో గొప్ప స్నేహ సంబంధాలు నెరిపారు. అరబ్ వర్తకులు తమ రాజ్యంలో స్వేచ్ఛగా మసీదులు నిర్మించుకోవడానికి, తమ మతాన్ని ఆచరించుకోవడానికి పూర్తి స్వేచ్ఛను ఇచ్చారు. ఒక గ్లోబల్ విజన్ ఉన్న పాలకులే ఇలాంటి అద్భుతమైన నిర్ణయాలు తీసుకోగలరు.


సంస్కృతుల కలయిక.. మాప్పిళ్ళ (Mappila) సమాజ ఆవిర్భావం


ఈ అరేబియా వ్యాపారం వల్ల కేవలం వస్తువుల మార్పిడి మాత్రమే కాదు, రెండు విభిన్న సంస్కృతుల మధ్య విడదీయరాని బంధం ఏర్పడింది. అరేబియా నుంచి వచ్చిన వర్తకులు క్రమంగా స్థానిక కేరళ మహిళలను వివాహం చేసుకున్నారు.


వీరి కలయిక వల్లే కేరళలో 'మాప్పిళ్ళ' (Mappila) అనే ఒక సరికొత్త ముస్లిం సమాజం ఆవిర్భవించింది. వీరు ఇస్లాం మతాన్ని పూర్తిస్థాయిలో ఆచరిస్తూనే, స్థానిక మలయాళ భాషను, కేరళ జీవనశైలిని అణువణువునా ఒంటపట్టించుకున్నారు.


నేటికీ వీరి వంటకాల్లో, భాషలో, వివాహ ఆచారాల్లో అరేబియా మరియు కేరళ సంస్కృతుల అద్భుతమైన సమ్మేళనం మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. వాణిజ్యం ద్వారా పుట్టిన బంధం కాలక్రమంలో ఒక సుస్థిరమైన సామాజిక వర్గంగా ఎలా మారిందో ఇది నిరూపిస్తుంది.


ఉత్తరాదికి, దక్షిణాదికి మధ్య ఉన్న చారిత్రక వ్యత్యాసం


భారతీయ చరిత్రను నిశితంగా పరిశీలించే ఆర్కియాలజీ నిపుణులు ఒక అత్యంత ఆసక్తికరమైన విషయాన్ని ఎప్పుడూ ప్రస్తావిస్తుంటారు. ఉత్తర భారతదేశంలో ఇస్లాం రాజకీయ అధికారంతో, కత్తి పట్టిన ఆక్రమణదారుల ద్వారా అడుగుపెట్టింది.


కానీ, దక్షిణ భారతదేశంలో మాత్రం ఒక వర్తక సమూహం ద్వారా, ఆర్థిక ప్రయోజనాల ఆధారంగా, పూర్తి శాంతియుతంగా సమాజంలోకి ప్రవేశించింది. అందుకే ఉత్తరాదితో పోలిస్తే, దక్షిణాదిన మత సామరస్యం శతాబ్దాల పాటు అత్యంత పటిష్టంగా నిలబడింది.


పరస్పర గౌరవం, ఒకరి అవసరాలు మరొకరు తీర్చుకోవడం అనే నమ్మకం మీద నిర్మించిన సంబంధాలు ఎంత బలంగా ఉంటాయో దక్షిణాది చరిత్ర మనకు రుజువు చేసింది. ఆక్రమణల వల్ల పుట్టే ద్వేషం కంటే, వాణిజ్యం వల్ల పుట్టే స్నేహం ఎంతో శాశ్వతమైనది.


వ్యాపారంలో నైతికత.. భారతీయ నమ్మకాన్ని గెలిచిన వర్తకులు


ఆ రోజుల్లో అరబ్ వర్తకులు వ్యాపారంలో చూపించిన నిజాయితీ స్థానిక పాలకులను విపరీతంగా ఆకర్షించింది. వారు ఎన్నడూ తూకాల్లో మోసాలు చేసేవారు కాదు, అలాగే ఇచ్చిన మాటకు అత్యంత కఠినంగా కట్టుబడి ఉండేవారు.


వారి నైతిక విలువలను చూసిన స్థానిక హిందూ ప్రజలు, రాజులు వారి పట్ల అమితమైన నమ్మకాన్ని పెంచుకున్నారు. ఒక కొత్త మతం స్థానిక సమాజంలోకి ఎలాంటి వ్యతిరేకత లేకుండా సహజంగా చొచ్చుకుపోవడానికి ఈ నిజాయితీ కూడా ఒక ప్రధాన కారణం.


వాణిజ్యం అనేది కేవలం లాభాల కోసమే కాదు, రెండు దేశాల మధ్య ఒక మానవ సంబంధాన్ని సుస్థిరంగా నిర్మించడానికి కూడా ఉపయోగపడుతుందని అరబ్బులు ఆనాడే ప్రాక్టికల్ గా చేసి చూపించారు.


చరిత్ర నేర్పే భవిష్యత్ మార్గదర్శకం


ఒక మతం లేదా ఒక వర్గం పట్ల మనకున్న కొన్ని మూస అభిప్రాయాలను (Stereotypes) ప్రాచీన భారతదేశ చరిత్ర పూర్తిగా పటాపంచలు చేస్తుంది. ఇస్లాం అనగానే కేవలం దండయాత్రలు, విధ్వంసం మాత్రమే అనే కురుచ దృక్పథాన్ని మనం తక్షణమే మార్చుకోవాలి.


ఆధునిక ప్రపంచంలో మతాల మధ్య, దేశాల మధ్య పెరుగుతున్న అసహనాన్ని రూపుమాపాలంటే, కేరళలోని మలబార్ తీరం నాటి మత సామరస్యాన్ని మనం కచ్చితంగా ఆదర్శంగా తీసుకోవాలి. ఆర్థిక ప్రయోజనాలు, పరస్పర గౌరవం ముందు మతపరమైన భేదాలు ఎప్పటికీ అడ్డుగోడలు కాలేవన్నది చారిత్రక సత్యం.


భవిష్యత్తులో మన దేశం నిజమైన గ్లోబల్ సూపర్ పవర్‌గా ఎదగాలంటే, శతాబ్దాల క్రితం రాష్ట్రకూటులు, జామోరిన్లు చూపించిన గ్లోబల్ దార్శనికతను నేటి ప్రభుత్వాలు అలవర్చుకోవాలి. వ్యాపారాన్ని మతంతో ముడిపెట్టకుండా, నైపుణ్యానికి, నిజాయితీకి పెద్దపీట వేసినప్పుడే ఏ సమాజమైనా ప్రశాంతంగా, సుసంపన్నంగా వర్ధిల్లుతుంది. చరిత్రలో దాగి ఉన్న ఈ అసలైన మత సామరస్య స్వర్ణయుగం మనందరికీ ఒక కనువిప్పు లాంటిది.